عبدالله کوثری

تنها باد است

تنها باد است که می توفد

بر ستیغ بنفش کوه

تنها باد است که می راند

در دست ها و گیسوها

...

من

 از رگبار ها و توفان ها می آیم

پا تا به سر آکنده از باران

در معبری که هیچ پناهی نیست

تو از نگاه خود

امین گهی بنا کن!