| ای كوه |
|
دكتر بركت ای كوه تو مظهر صفايی الحق كه نشان كبريايی عشقی تو و پاک و بی غشی تو لطفی تو و سر به سر وفايی ای كوه بود دمت چو عيسی بهر همه دردها شفايی هر جمعه خوشيم كه با دلی شاد آييم به درگهت گدايی هرگز چو تو كس نديده باشد با اين همه حسن و دل ربايی هرگز نبود بتر در اين دهر كز تو بودم دمی جدايی اي كوه تو مظهر جلالی تو آيت هيبت خدايی جاريست بدامن تو اشگت تو مظهر عشق بی ريايی اي كوه به هر غمی و دردی آرامش و مرهم و دوايی وز خلق چگونه من نبرم دارم چو تو يار آشنايی هرگز نشود كه بی تو باشيم ماز ان تو و توز آن مايی اي كوه دل تو آسمانست تو جای اجابت دعايی مردان خدا چه بس كه از تو بگرفته ضيا و روشنايی اندر دل توست حوض كوثر چون روضه خلد خوش هوايی مجذوب تو كوه نورد پاكست ما را چو تو نور ديده هايی
از نشريه ی كوهستان شماره ی 10 خرداد 1343 |