اسماعیل کشتکار

عمریست فارغ از غم ایام و کار و بار

سرمست گشته ام در طرف این دیار

در سرزمین حافظ و فردوسی و رهی

در کوی شهریاری نیما و مولوی

آوردگاه عرصه ی آرش

پژواک خوش نوای سیاوش

در دامن دنا و دماوند و دشت لار

در شیب پر شقایق دامان کوهسار

 این کولی کرانه و کوه

شیدای این شکوه

دل در هوای قله و پا در رکاب راه

من خود نمی روم،

او می کشد مرا

از شوق این دیار

در کوه و کوهسار

در کوه و کوهسار