|
م ، ح ، مهرداد کوه نوردم ، کوه نوردم ، کوه نورد با غم و رنج و بطالت در نبرد
پایداری را ، ز کوه آموختم ریشه ی ترس و ضلالت سوختم درس پاکی از هوای کوهسار در رفاقت ، از ضلال چشمه سار زندگی اندر هوای پاک او داده بر من همچو گل ها ، رنگ ورو بهترین یار من اند مردان کوه دوستی شان ، پر سلامت ، با شکوه آرزو دارم که نسل نوجوان رو سوی کوه آورند با دوستان بهره گیرند از هوای پاک آن از ملالت های شهر گیرند امان کوه آموزد به ما آزادگی در رفاقت یک دلی ، مردانگی کوه باشد جایگاهی ارجمند انبیا در کوه پیغمبر شدند |
